Գլոբալ «Հարավ» և «Հյուսիս» տարածաշրջանների դիմակայության համատեքստում, վերլուծվում է Ադրբեջանի կողմից «նեոգաղութատիրության դեմ պայքարի» խոսույթի օգտագործումը «Չմիացած երկրների շարժման» շրջանակներում։
Ներկայիս Ադրբեջանի քաղաքականությունը մեծապես հիմնված է «հակադարձ» քարոզչության վրա՝ ադրբեջանական իշխանությունների ապակառուցողական գործողությունների արդարացի քննադատությունը պրոյեկտելով իրենց հակառակորդների և, մասնավորապես, Հայաստանի վրա։
17.04.2024 թ. ԹՀ արտաքին գործերի նախարար Հաքան Ֆիդանը Կատար կատարած իր այցի ժամանակ հայտարարել էր, թե՝ «Թուրքիան չի ցանկանում, որպեսզի երրորդ երկրները տարածաշրջան բերեն իրենց հակամարտությունը»։
Ս․ թ․ հուլիսի 22-ին «ԱՌՎԱԿ» կենտրոնի կայքում հրապարակվեց մեր «Գլոբալ «Հարավի» և «Հյուսիսի» միջև» հոդվածը(2), որտեղ, ի շարս այլի, համեմատական վերլուծություն էր իրականցվել 2020 թ. 44-օրյա պատերազմից հետո Ադրբեջանի և Հայաստանի կողմից պատվիրված և նրանց մատակարարված սպառազինությունների ցանկի ու բնութագրերի վերաբերյալ։
Հոդվածի նպատակն է ներկայացնել Թուրքիայի և Պակիստանի միջև վերջին տասնամյակում ընթացող ռազմական համագործակցությունը՝ ընդգծելով դրա շարժառիթները, համագործակցության հիմնական ոլորտները:
Բերվում են գլոբալ «Հարավ» և «Հյուսիս» տարածաշրջանների դասական (1980) և նորացված (2013) սահմանումները։ Աշխարհի «Պատերազմի և Խաղաղության» քարտեզի օրինակով դիտարկվում է «Հարավի» և «Հյուսիսի» դիմակայությունը, հաշվարկվում դրա «լարվածությունը»։
Ըստ թուրքական ԶԼՄ-ների՝ 26.06.2024 թ. Սիրիայի նախագահ Բաշար Ասադը հայտարարել է Թուրքիայի առաջնորդ Էրդողանի հետ Իրաքի մայրաքաղաք Բաղդադում կայանալիք բանակցություններին իր պատրաստակամության մասին։
12.07.2024 թ. Հայաստանում Իրանի արտակարգ և լիազոր դեսպան Մեհդի Սոբհանին հայտարարություն է արել ղարաբաղցի հայերի՝ իրենց պատմական հայրենիք վերադառնալու անհրաժեշտության մասին.